Konkurs Literacki klas drugich rozstrzygnięty

Konkurs Literacki klas drugich rozstrzygnięty

W listopadzie odbył się Konkurs Literacki klas drugich. Uczniowie przygotowywali tomiki bajek, satyr, fraszek. Klasy stanęły na wysokości zadania. Niektóre utwory poetyckie to prawdziwe perełki – uczniowie ujawnili swoje talenty artystyczne. Jury w składzie: Agnieszka Kurzeja – Sokół i Magdalena Wójcik dokonało oceny prac.

Pierwszą nagrodę za oprawę graficzną, opracowanie i wykonanie tomiku otrzymała klasa 2b. Wyróżnienie za jednolitość tematyczną tomiku otrzymała klasa 2f.

W ocenie utworów poetyckich jury oceniało treść, formę, koncept.

Nagrody indywidualne otrzymali:

  1. miejsce – Marta Gramatyka z klasy 2f za utwór pt.: „Paranoja”
  2. miejsce – Aleksandra Mardyła z klasy 2b za utwór pt.: „Zając”
  3. miejsce – Emilia Godzic z klasy 2a za utwór pt.: „Paradoks życia”

Wyróżnienia otrzymały:

Paulina Kaja z klasy 2f za utwór pt.: „Nadzieja”

Magdalena Kutarnia z klasy 2f za utwór pt.: „Duma”

Gratulujemy!

 

A oto nagrodzone utwory:

 

Marta Gramatyka

Paranoja

Jak amorficzny obraz namalowany na biało,

Zawsze mówią dużo i kłamią równie śmiało.

Chodzą w krawatach; jak ze stryczkami,

Pieszcząc lud swój miłymi słowami.

Myślą o sobie jak o Jezusa wcieleniu,

Chodzą po świecie jak po własnym urojeniu.

Pośród obłudy cieni istnieją całymi latami,

A my nie rozumiemy, gdy mówią, że są z nami.

 

 

Aleksandra Mardyła

Zając

Biegnie zając: hop, hop, hop,

Robi coraz szybszy skok.

Gna do przodu jak szalony,

Czuje się niezwyciężony.

Nagle wpada w wielką dziurę,

Z przerażaniem patrzy w górę.

Och zajączku, wszystko można

Byle z wolna i ostrożna.

 

Emilia Godzic

Paradoks życia

 

„Starość nie radość,

Młodość nie wieczność.” –

Mówią starzy ludzie w barze.

Czy nie może iść to w parze –

Młody duch i stare twarze?

 

 

 

Paulina Kaja

Nadzieja

Spotkasz mnie w swoim życiu nie tylko raz,

Potrzebuje mnie do szczęścia każdy z was,

Beze mnie człowiek byłby zgubiony,

Smutny, w chwilach przeszłości pogrążony.

Człowiek mówi, że umieram ostatnia.

Twierdzą, że jestem głupich ludzi matka.

Ale gdy na świecie już wszystko zawiedzie,

Ja, niezłomna, pozostaję na przedzie.

Blask mojej świecy nigdy nie przygaśnie,

Wiesz już, kim jestem? Nadzieją właśnie.

 

 

Magdalena Kutarnia

Duma

Duma jest poczuciem własnej godności,

Jak i również pełnej wartości.

Doznać jej możesz codziennie,

Gdy pracujesz wciąż sumiennie.

Uczucie to jest dosyć miłe,

Ale może być zdradliwe.

Zapamiętaj radę cichą:

Duma stać się może pychą.

 

 

 

 

 

 

ERASMUS+
„Jestem nauczycielem
Europejczykiem, rozwijam
znajomość języków obcych”